Η ΨΥΧΙΚΗ ΥΓΡΑΣΙΑ

Η ψυχική υγρασία δεν παρακολουθείται όπως η πραγματική στα σχετικά δελτία. Κι η μνήμη της παιδικής μου ηλικίας με τον αναμνηστικό πόνο που προκαλεί η φυσική στα παλιά χτυπήματα. Στο σώμα και στα κόκαλα.

ΑΠΑΤΡΙΔΑ ΒΑΔΙΣΗ

-Όταν απάτριδας περιπλανιέσαι σε ξενόεσσα χώρα δεν περπατάς ούτε σε αυτήν ούτε στη γενέθλια. Αλλά μηχανικά και νοερά τη βάδιση εκπληρώνεις. Γι΄ αυτό συχνά σαν μαριονέτα ή φάντασμα που η μέρα εξαϋλώνει.

ΨΕΥΔΩΝΥΜΟ

Αργούσα για τη βάρδια. Αλλά την αίθουσα τη σκοτεινή δεν άφησα και του Άλεξ Ντελάρτζ την ιστορία. Και για την εικοσάλεπτη αργοπορία, η προϊσταμένη αρχή μου είπε δυο φωνήεντα με σθένος στη δριμύτητα. Κι εκείνο το χάραμα καθώς επέστρεφα στο σπίτι με τα νυχτερινά τα λεωφορεία, όπως ακριβώς κι εκείνος με αιώνιου συνθέτη μουσική που του Θεού ακροατής και για τα εγκόσμια κουφός, σε ύπνο και σε ξύπνιο με στανιό, όλους τους σκότωσα. Στο τμήμα της διορθώσεως και σε όλους τους ορόφους της εφημερίδας σ’ έναν δεν στάθηκα. Εκδίκηση της άγουρής μου της δουλείας που έληξε στην ίδια αφετηρία. Από τα τζάμια που ’τρίζαν στα δεκαεξάχρονά μου τα μηλίγγια. Κι ο Αλεξ Ντελάρτζ ψευδώνυμό μου για μία δεκαετία. Που κύλησε στη βία.

ΟΑΣΗ

Στο ξέσκεπό μας πόνι-αυτοκίνητο με τον μικρό μου μονάκριβο αδερφό και τη μητέρα οδηγό, που τόσο νέα και πρώτα γυναίκα, στρίψαμε σε εκείνον τον χωματόδρομο που έβγαζε στη θάλασσα και ‘‘ Όαση’’ τη λέγανε στην παιδική μου ηλικία. Και πράγματι ήταν. Δίχως ταμπέλα και νερά κρυστάλλινα. Και όταν φτάσαμε Όπως στα χρόνια τα τωρινά. Στα χρόνια τα σαράντα μας κατεστραμμένη από των ανθρώπων τα σκουπίδια. Στον βούρκο και στην πίσσα. Κι η οδηγός μας, που τώρα πια μόνον η μάνα μας κι όχι μια μάνα τόσο νέα και πρώτα γυναίκα, και με τα δυο της χέρια μας κάλυψε το βλέμμα.

Η ΠΑΝΑΓΙΑ ΣΤΗΣ ΓΙΟΥΤΑΣ ΤΑ ΟΡΥΧΕΙΑ

Μια Ελληνίδα δημοσιογράφος. Mε το όνομα Μαρία. Πήγε στης Γιούτας τα ορυχεία. Στις αρχές του αιώνα. Για την καταγραφή των συνθηκών. Που εργάζονταν στις ΗΠΑ. Οι Έλληνες. μετανάστες. Και όπως τους φώναζε, στα ελληνικά, από την τρύπα. Αυτοί δεν πίστευαν στ’ αυτιά τους. Πως άκουγαν σε Κόλαση της Γης. Μια φωνή. Όλο στοργή και γυναικεία. Που να μιλάει στα ελληνικά. Στης Γιούτας τα ορυχεία. Και νόμιζαν πως ήτανε η ίδια η Παναγία.

ΣΥΓΧΡΟΝΟΙ ΧΟΡΟΙ ΤΡΑΓΩΔΙΑΣ ΣΤΟΝ ΤΟΠΟ ΚΑΤΑΓΩΓΗΣ ΤΟΥΣ

Στη σύγχρονη Ελλάδα. Οι χοροί της Τραγωδίας. Στα Μέσα Μαζικής Μεταφοράς. Που δεν διασχίζεις τίποτα. Απλώς μεταφέρεσαι. Μ' αντίτιμα.

ΕΥΡΗΜΑ ΕΠΙΣΤΗΜΗΣ ΠΟΥ ΣΥΓΧΩΡΕΙ ΣΚΛΗΡΟΤΗΤΑ

Όταν στον κόσμο σας. Φανεί. Μια αγάπη. Δίχως όρια. Ψυχές. Που κόψατε. Τον λώρο. Με τα δόντια. Το τελευταίο. Της Επιστήμης. Εύρημα. Σας συγχωρεί. Για τη σκληρότητα.

Στης μάνας. Παραμένουνε. Το σώμα. Τα εμβρυϊκά. Τα κύτταρα. Σε δέρμα- σπλήνα και πνευμόνια. Μέχρι τη λήξη της. Στα εγκόσμια.

(Εύρημα που επεξηγεί επιτυχώς και τη μητρική διαίσθηση. Που άσβεστη. Στα χρόνια).